உற்றுநோக்கிய பொழுது.

இரவில் பசித்த பூனையென
சத்தம் போடுகிறது

பழுத்து விழுந்த
இலையோடு காற்றில்
நடனமாடுகிறது

தவழும் குழந்தையோடு
மழலை நேசம் கொள்கிறது

முகத்தில் அப்பிய
துப்பட்டாவை இழுத்துச் சென்றவளோடு
தேநீர் அருந்துகிறது

அடர்ந்த இருளில்
ஜொலித்துக் கொண்டிருந்த
நெருப்பில்
விழுந்த வவ்வாலென
துடிக்கிறது

அடுத்த நிகழ்வுக்கான
அவதானிப்பு ஏதுமில்லை

சிவப்பிலிருந்து பச்சைக்கு
மாறுகிறது விளக்கு

மிக அருகில் கேட்கிறது
செல்லவேண்டிய
இரயிலின் சத்தம்.